قضاوت دیگران

روز گذشته وقتی داشتم از خونه بیرون می اومدم ، کیسه زباله رو برداشتم تا در سطل سر کوچمون بندازم. همین که به سر کوچه رسیدم ، دیدم که سطلی نیست و یک سری کیسه های زباله روی زمین جمع شده. خوب ،من دو تا انتخاب داشتم، یکی اینکه من هم مثل بقیه زباله ام رو همونجا بذارم . انتخاب دیگه این بود که مسیری رو پیاده می رفتم تا سطل دیگه ای پیدا کنم...

داشتم به این فکر می کردم که چقدر در زندگیمون پیش اومده که دقیقا همون کاری رو انجام دادیم که خودمون نقدش می کردیم و به دیگران برچسب بی فرهنگ و ... می زدیم ولی در یه شرایطی باز هم دقیقا همون کار رو انجام دادیم.

مثالهای دیگه ای می زنم . حتما براتون پیش اومده که از خیابونی می گذشتین و یه سری ماشینها رو دیدین که دوبله پارک کرده بودن و شروع کردین به گفتن اینکه" واقعا نمی دونم مردم چرا اینطوری هستن، یعنی نباید بفهمن که اینجا جای پارک کردن نیست، نمی بینن که چقدر ترافیک ایجاد کردن و .. ولی در مواقعی این کار رو انجام دادین و گفتین که مجبورم دوبله پارک کنم چون ...

یا اینکه وقتی در جلسه ای می خواستین شرکت کنین، اگه جلسه دیرتر شروع می شد، می گفتین که ای بابا نیم ساعته اومدیم خبری نیست، اینا نباید فکر کنن که دارن وقت ما رو تلف می کنن، عجب آدمایی هستن و ... ولی موقعی پیش میاد که خودتون برگزار کننده جلسه بودین و دیرتر شروع کردین و توجیهات خودتون رو داشتین.

این موضوع دو تا تلنگر برای من داشت: یکی اینکه وقتی یه موردی رو می بینم که در اون لحظه ممکنه برام ناخوشایند باشه خیلی راحت دست به قضاوت مردم نزنم و اونا رو زیر سوال نبرم ، و دوم اینکه تا اونجایی که برام ممکن باشه، در هیچ شرایطی رفتار اشتباه رو انتخاب نکنم این یعنی اینکه من از خودم شروع کنم تا جامعه جای بهتری برای زندگی کردن بشه.

وقتی میگیم "نمی دونم مردم چرا اینطوری شدن"، بیایم به خودمون یاد آوری کنیم که "من هم یکی از همین مردم هستم"

فاطمه نصیری-مشاور کد 2880 صدای سلامت

تعیین وقت مشاوره از طریق تلگرام

@Fnasir

شماره های تماس

9099070036-9092301919

برای تغییر قدمی برداریم...